Objawy

  • ostry, piekący ból w trakcie wypróżnienia i po nim;
  • niewielka ilość jasnoczerwonej krwi na papierze toaletowym;
  • w szczelinie przewlekłej często mały guzek skórny na brzegu odbytu.

Dlaczego szczelina się nie goi

Ból wywołuje skurcz zwieracza wewnętrznego. Skurcz zmniejsza ukrwienie i utrudnia gojenie, a każde kolejne wypróżnienie ponownie uszkadza ranę. Szczelinę, która nie goi się dłużej niż 6–8 tygodni, nazywamy przewlekłą.

Leczenie

Leczenie zachowawcze obejmuje zmiękczenie stolca dietą bogatą w błonnik i odpowiednią ilością płynów oraz maści rozluźniające zwieracz, stosowane przez kilka tygodni. Większość szczelin ostrych goi się w ten sposób.

Toksyna botulinowa podana w okolicę zwieracza czasowo go rozluźnia i ułatwia gojenie. To opcja dla chorych, u których maści nie pomogły.

Leczenie operacyjne rozważa się w szczelinie przewlekłej opornej na leczenie zachowawcze. Najskuteczniejszym zabiegiem jest częściowe nacięcie zwieracza wewnętrznego. Wybór metody zależy od budowy zwieraczy, płci, przebytych porodów i wcześniejszych operacji, bo każde nacięcie zwieracza wiąże się z niewielkim ryzykiem zaburzeń trzymania gazów lub stolca.